Elina en Emil
Ons liefdesverhaal begon op de meest moderne en toch onverwachte manier: met een eenvoudig gesprek op een online datingsite. Ik woonde in Oekraïne en Emil in de Verenigde Staten, dus vanaf het allereerste begin scheidden duizenden kilometers en een hele oceaan ons van elkaar. 
Geen van ons beiden wist precies waar onze eerste gesprekken toe zouden leiden, maar al snel werd duidelijk dat er iets bijzonders tussen ons ontstond. Berichten werden lange gesprekken, gesprekken werden gevoelens, en voor we het wisten was een gewone online connectie uitgegroeid tot een serieuze langeafstandsrelatie. We leerden hoe we aanwezig konden zijn in elkaars leven, ondanks de verschillende tijdzones, drukke agenda’s en de enorme fysieke afstand tussen ons. Uiteindelijk maakten virtuele afspraakjes plaats voor echte ontmoetingen, en elk bezoek bevestigde dat onze relatie alle moeite waard was die we erin staken.
Voor mij waren de gelukkigste momenten altijd die momenten waarop ik in de Verenigde Staten landde en eindelijk Emil weer op me zag wachten. Maar elk prachtig bezoek had ook een einde, en afscheid nemen werd het pijnlijkste deel van onze relatie. Elke keer dat ik Emil in Amerika moest achterlaten en terug moest naar Oekraïne, werd het voor ons beiden moeilijker om te accepteren dat er nog steeds een oceaan tussen onze twee levens lag. We probeerden positief te blijven en onszelf eraan te herinneren dat elk afscheid tijdelijk was, maar uiteindelijk beseften we dat we gewoon niet meer van de ene hereniging naar de volgende wilden leven.
Emil wist precies wat hij wilde, en hij besloot dat het tijd was om ervoor te zorgen dat ons volgende hoofdstuk samen geschreven zou worden in plaats van op twee verschillende continenten. Zijn huwelijksaanzoek werd het moment waarop al die jaren van afstand, wachten, luchthavens, vluchten en emotionele afscheidnemingen eindelijk de moeite waard begonnen te voelen. Ik zei ja, in het besef dat ik niet zomaar een aanzoek accepteerde, maar koos voor de man met wie ik mijn thuis en toekomst wilde opbouwen. Onze bruiloft was alles wat onze langeafstandsrelatie niet was geweest — groots, luidruchtig, vrolijk, traditioneel en vol met de mensen van wie we hielden.
Na zo lang duizenden kilometers van elkaar gescheiden te zijn geweest, maakte het feit dat we tijdens de viering van ons huwelijk omringd waren door familie en vrienden de dag bijzonder betekenisvol. Het huwelijk gaf ons eindelijk iets waar we al zo lang van hadden gedroomd: de kans om samen wakker te worden en het gewone dagelijkse leven te delen zonder voortdurend aan de volgende vlucht of het volgende afscheid te hoeven denken. Soms kijken we terug en kunnen we bijna niet geloven dat ons gezin en alles wat we samen hebben opgebouwd, begon met een simpel gesprekje op een datingsite.
